Uiteraard bent u hier ook aan het juiste adres als u op zoek bent naar een creatieve en professionele fotograaf die voor u een sfeervolle reportage of serie unieke portretten kan maken.
Zin om te ontdekken hoe je jouw eigen foto’s spannender, speelser of spetterender kan maken? Kijk dan bij het onderdeel workshops wat studio JOB SANDER je te bieden heeft.
Alle begin is moeilijk. Deze eerste gesproken video heeft -in mijn ogen- dank ook een heleboel beginnersfouten. Ik praat te zacht, houd mijn hand voor mijn mond, film te dicht bij lawaaierige achtergrond, zeg af en toe rare dingen, klooi wat met de camera en het statief, en toch… en toch heb ik besloten dat dit het eerste gesproken filmpje moest worden dat ik zou publiceren. Er is ten slotte maar één keer “het begin”.
Gisterenmiddag heb mijn vuurdoop gehad in het Antwerpse! En hoe!
-
Het is kwart voor elf en ik kom over de Oudaan aanfietsen bij Flamant Dining aan de Lange Gasthuisstraat. Mijn oersaaie degelijke herenfiets zet ik toch maar met een flink slot aan een paaltje vast en even later loop ik naar binnen. Door een charmante jongedame -met een bijna heimweeopwekkend Nederlands accent- word ik naar de eerste verdieping gewezen. Het pikzwarte trapportaal met hier en daar een kaarsje leidt tot een donkere sfeervolle foyer. Ik zie dat er al een twintigtal mensen aanwezig zijn. Maar wie zijn het? Wat doe ik hier?! Ik ken hier echt niemand.
De mannen die hun halflange grijze jas na een halfuur nog steeds aanhouden of de mannen met een grote camera om hun nek zullen natuurlijk wel fotograaf of journalist zijn, maar die anderen…? Wie zijn ze? Wie is hier de acteur, zangeres, regisseur of persvoorlichter? Wie is hier de BV* die door mij niet als B en zelfs niet als V wordt herkend. Er is er tot op dit moment maar eentje voor mij bekend hier en gelukkig zie ik haar glanzende platinablonde haardos en opgewekte gezicht al snel ergens te voorschijn komen.
We zijn beiden blij elkaar te zien en ik bedank haar voor de uitnodiging voor deze persconferentie. Ik krijg het persdossier van het Fakkeltheater uitgereikt en ze legt nog even het een en ander mondeling toe. Ahhh! Zo fijn om in een nieuwe stad op een nieuwe plek binnen te komen en zo hartelijk te worden ontvangen door iemand die je al een beetje kent. Ja, ik voel het! Dit is een perfecte eerste stap, het gaat allemaal goed komen! Job Sander gaat mooie dingen maken en doen in Antwerpen!
Met in mijn ene hand een glas champagne en in de andere mijn camera trek ik voorzichtig mijn stoute schoenen aan en begin met iemand een praatje. Het verloopt eigenlijk heel soepel en voor ik het weet, zit ik met verschillende mensen te praten en kom ik er beetje bij beetje achter dat ik mij in een gezelschap van acteurs en actrices bevind die al het een en ander op hun naam hebben staan.
Sinds er meedere katten een (hoofd-)rol hebben gespeeld op Jobito, denken ze allemaal de X-factor te hebben. Ze bieden zich spontaan aan bij het raam of stalken me tot aan de achterdeur. Vanmorgen werd ik zelfs tijdens een fietstochtje door een kater, luisterend naar de artiestennaam David Drama, niet met rust gelaten. Ik heb hem uitgelegd dat de kwaliteitseisen zeer hoog zijn en dat hij eerst auditie moet doen. Ik dacht hiermee van hem af te zijn, maar niets was minder waar. David wilde niet voor het wiel van mijn mountainbike verdwijnen zonder mij van zijn acteerprestaties te hebben overtuigd. Ik gaf toe, ging in een jury-pose in het gras zitten en gaf David wat instructies.
Jobito: Een opwarmertje. Stel je voor: Je hebt een paar dagen geen eten gehad en besterft het van de honger. Zoek met al je macht naar eten.
Jobito: De volgende moet ook niet al te moeilijk zijn. Beeld je in dat die tas een prachtige poes is en jij bent ontzettend hitsig.
Jobito: Laat zien dat je zojuist door de fiets die daar ligt bent aangereden.
Jobito: Blijf nog even in die rol. Speel nu verder dat je het ongeluk niet hebt overleefd. M.a.w.: speel voor dood.
Jobito: Ja, nog steeds in deze rol blijven. Zoals je weet moet je in elke echte soap een goede wederopstanding kunnen spelen. Laat eens zien hoe David Drama zoiets neerzet.
Jobito: OK, dan zijn we aan het laatste shot toegekomen. Ik wil dat je zo nonchalant mogelijk uit beeld loopt.
De jury spreekt zijn oordeel uit: “Ik begrijp niet wat je op Jobito denkt te zoeken. Zo’n staaltje overacting heb ik in lange tijd niet gezien. Heb je eigenlijk al wel eens voor een publiek gespeeld?” David zijn zelfvertrouwen is danig gekrompen en hij antwoord zachtjes: “Jawel. Ik speel af en toe wat voor mijn vriend Gans. Hij zit verderop bij die kas.” De jury kijkt David bedenkelijk aan en reageert vervolgens: “Daar zou ik het dan maar bij laten David. Je kunt je acteerambities wel op je buik schrijven en je tijd beter in iets anders steken.”
